Glas halfvol of half leeg?

Ken je dat gevoel? Dat gevoel dat je zo happy bent zonder reden dat je daardoor nog happier wordt. Dat je de wereld zo mooi vindt: de bomen, de blauwe lucht, de vogeltjes die zingen. 

Nou, dat gevoel heb ik dus niet. 

En uiteraard heb ik redenen genoeg om gelukkig te zijn. Maar tegelijk heb ik redenen genoeg om het niet te zijn. Nu denk je zeker, als ik jou zou zijn, zou ik maar gelukkig zijn want je hebt redenen genoeg en it’s more fun to be happy! Dat klopt. Maar dat is best moeilijk. Dingen positief zien. Ja, natuurlijk is het glas halfvol maar hij is toch ook half leeg? Ga me nou niet vertellen dat je dat niet ziet, want dan verklaar ik je voor gek. 

Het meest vervelende is als je discussies met jezelf voert. Dat je geen mening kunt vormen over iets wat best belangrijk is. De eerste, laatste en enige persoon die je volledig zou moeten steunen en waar je hoop en rede moet uit kunnen putten, dat ben je zelf. En als je soms niet eens bent met je zelf of ruzie hebt met je zelf, dan laat je jezelf wel eens in de steek. Wacht, heb ik nou last van splitsing van mijn persoonlijkheid? Nee, doe niet zo gek. Nou ja, je weet het maar nooit. Natuurlijk weet je het, je bent jij! Ja, oké. Nee, je hebt gelijk. 

Maar ik dwaalde af. We hadden het over of je kiest voor een half lege of een halfvolle glas. En het maakt niet uit waarmee het glas gevuld is; of het nou cola, water of martini is. Je moet je theorie van 
half-volle-half-lege-glas overal kunnen toepassen. Je kiest er een en je houdt je er aan, no matter what. 

Ik denk dat ik maar eens voor het halfvolle glas ga. Geen makkelijke keus, maar dat leeft tenminste fijner. 

En heb jij je keuze kunnen maken?